Stilstaan

‘Stilstaan is achteruitgaan’, zo luidt het spreekwoord. En als we rond ons kijken, zie je nauwelijks enige stilstand. Alles lijkt met een almaar grotere snelheid voort te bewegen met dank aan de toenemende impact van de technologische mogelijkheden. Ik herinner me dat in de jaren ‘80 van vorige eeuw de RVA een instructie had dat brieven van werkzoekenden binnen de maand moesten beantwoord worden terwijl werkzoekenden nu bij de VDAB een antwoord de dag zelf verwachtten. Die versnelling zie je overal : bij de webshops, de koeriersdiensten, de maakindustrie, de grootwarenhuizen, de ziekenhuizen, de transportsector, de media, … Alles moet sneller! De grote distributiespelers garanderen vandaag zelfs levering op de dag van de bestelling. In ziekenhuizen zie je verpleeg- en verzorgkundigen van de ene naar de andere patiënt hollen. De rondes van de postbode worden uitgemeten om geen minuut verloren te laten gaan. Chatbots nemen de plaats van mensen in om sneller klanten te woord te kunnen staan. En van 3G gaan we naar 4G, 5G, … 10G? om honderdsten van seconden tijdwinst te maken

We kunnen niet meer tegen ‘stilstaan’ en ergeren ons aan de lange files op de Brusselse en Antwerpse ring maar evenzo aan iet of wat lange rijen aan de kassa’s van grootwarenhuizen of banken. We vloeken als het internet wat trager is en vinden het zitten in wachtzalen bij dokters, tandartsen of notarissen ‘verloren tijd.’ Het moet vooruitgaan! We organiseren ons leven als een lopende band waarbij elk uur, elke minuut ‘goed’ moet zijn ingevuld. En als er wat tijd vrijkomt, grijpen we direct naar onze smartphone, schuimen we websites af en sporen we de laatste nieuwtjes op.

Nochtans is stilstaan echt nodig om vooruit te gaan met jouw loopbaan. Af en toe even halte houden en reflecteren over waar je staat, waar je naar toe wil, hoe jouw talenten al dan niet worden benut of hoe die verder kunnen ontwikkeld worden, hoe je de volgende stap kan nemen, wat de balans is tussen jouw werk en privéleven, etc. Meer dan ooit is er in onze VUCA-omgeving nood aan een echt loopbaanbeleid zodat mensen hun talenten zo duurzaam, effectief en lang mogelijk kunnen inzetten. Loopbaanbeleid mag niet ingeperkt worden maar verdient uitbreiding. De loopbanen worden immers in principe langer door het opschuiven van de pensioenleeftijd. Zo’n beleid is wel een gedeelde verantwoordelijkheid van werkgevers, werknemers, sociale partners en de overheid! Loopbaanbegeleiding zou standaard in het HR-pakket van bedrijven moeten zitten, werknemers zouden de moed en kracht moeten hebben om hun loopbaan zelf vorm te geven, sociale partners moeten loopbaanbeleid verankeren via ambitieuze CAO’s en door de sectorfondsen te oriënteren naar loopbaanfondsen en de overheid moet de nodige incentives voorzien zodat loopbaanadvies en -begeleiding toegankelijk zijn voor iedereen. Er is dus echt wel een versnelling nodig in het loopbaanbeleid. Dan gaat iedereen er op vooruit : de bedrijven, de werknemers, HR en de overheid!

Blijf even bij deze boodschap stilstaan!